Jest rok 2002. Porsche właśnie wypuściło pierwszego Cayenne — SUV-a który podzielił fanów marki na dwa obozy. Jedni krzyczeli że to zdrada, że Stuttgart sprzedał duszę. Drudzy kupowali. I kupowali. I kupowali. Cayenne dosłownie uratował firmę finansowo i otworzył drogę do ekspansji, którą dziś znamy. Ale mało kto wie, że zanim pierwsza generacja trafiła do salonów, inżynierowie Porsche pobawili się jeszcze kilkoma wariantami. Jeden z nich był szczególnie niecodzienny.
Przy okazji 20. urodzin Cayenne Porsche uchyliło drzwi do archiwum i pokazało co jeszcze rozważano zaraz po debiucie pierwszej generacji. Na stole leżały trzy pomysły: Coupe (który ostatecznie trafił do produkcji, ale dopiero wiele lat później), wersja long wheelbase z wydłużonym o 20 cm rozstawem osi i trzecim rzędem siedzeń — oraz Cayenne Cabriolet. 4,8-metrowy, odkryty SUV z miękkim dachem.
O ile Coupe i wersja LWB pozostały wyłącznie na papierze, cabriolet poszedł o krok dalej. Jak przyznaje Porsche — nie został od razu odrzucony, ale faktycznie zbudowany. Powstał jeden egzemplarz. Jeden jedyny na całym świecie.
Oficjalnie Porsche nazywa go Package Function Model — prototypem służącym do sprawdzenia koncepcji, nie gotowym samochodem. I to ważne zastrzeżenie: ten Cayenne Cabriolet nigdy nie jeździł po drogach. Nie posiada żadnych elementów usztywniających strukturę nadwozia, które są absolutnie niezbędne w każdym kabriolecie trafiającym do produkcji. Bez dachu konstrukcja jest zbyt podatna na skręcanie — co oznacza że jazda nim byłaby niebezpieczna.
Dlatego ten samochód jeździ wyłącznie na platformie ciężarówki. Wszędzie transportowany jest na pace — nigdy o własnych siłach. Dziś mieszka w magazynach Muzeum Porsche w Stuttgarcie, gdzie czeka na kolejnych ciekawskich.
Prototyp powstał żeby odpowiedzieć na cztery konkretne pytania. Czy duży SUV bez dachu jest komfortowy dla wszystkich pasażerów? Czy dwie długie drzwi zamiast czterech mają sens praktyczny? Czy miękki dach można złożyć szybko i wygodnie? I wreszcie — jak powinno wyglądać nadwozie z tyłu po odjęciu dachu?
Na to ostatnie pytanie Porsche nie umiało się zdecydować nawet po zbudowaniu prototypu. W efekcie powstały dwa różne tylne sekcje nadwozia, które można było wymieniać zależnie od tego kto akurat oceniał projekt. Gdyby Cayenne Cabriolet trafił do produkcji, Porsche planowało zastosować mechanizm dachu podobny do tego z 911 Targa w generacji 991.
Porsche było w kwestii rentowności tego projektu wyjątkowo sceptyczne — i w 2002 roku zdecydowało się go zamknąć. Powody były dwa: prognozy finansowe nie wyglądały przekonująco, i — co przyznał sam Michael Mauer — ten samochód po prostu trudno było zrobić ładnym. Wielkie pudło SUV-a bez dachu to inżynierski i stylistyczny koszmar. Środek ciężkości rośnie, proporcje się sypią, a dach który znika zostawia pustą, płaską karoserię bez żadnego kontekstu.
Mauer miał rację. Ale czy to znaczy że nie chciałbym go zobaczyć w produkcji? Oczywiście że chciałem. Jeśli BMW potrafi sprzedać X6, Porsche Cayenne Cabriolet miałoby kolejkę chętnych do drzwi salonów.